<> blijf op de hoogte

naam:

email:

captcha
code:

Bedankt

Eerdere winnaars

In 2014 reikte de internationale jury onder voorzitterschap van Benno Tempel (Gemeentemuseum Den Haag) The Vincent Award uit aan de Frans-Albanese kunstenaar Anri Sala (1974, Albanië). Naast Sala waren de kunstenaars Manfred Pernice (1963, Duitsland), Willem de Rooij (1969, Nederland), Gillian Wearing (1963, Verenigd Koninkrijk) en Pierre Huyghe (1962, Frankrijk) genomineerd. Het werk van de genomineerde kunstenaars was een half jaar te zien in de tentoonstelling The Vincent Award 2014 in GEM. Museum voor Actuele Kunst.

Anri Sala interesseert zich voor breukmomenten in de geschiedenis, die de status quo verstoren en herschikken. Zo’n moment biedt volgens Sala tijd en ruimte voor nieuwe kansen. In zijn vroege werken refereert Sala aan zijn persoonlijke ervaringen met sociale en politieke veranderingen in Albanië na de val van het communistische regime. Ook in later werk blijven geschiedenis, herinnering en verandering terugkerende thema’s in zijn werk. “Sala toont ons het idee van voorbije ideologieën en de kansen die dit in de toekomst biedt op een individueel niveau. Zijn werk is poëtisch en conceptueel tegelijk,” aldus de jury. Voor The Vincent Award 2014 bracht Sala drie werken samen in een installatie. In de films Le Clash en Tlatelolco Clash neemt hij ons mee naar een verlaten modernistisch cultuurcentrum en plekken rond het Plein van de Drie Culturen in Tlatelolco (Mexico-stad). Deze locaties staan symbool voor het falen van een ‘Grote Ideologie’. Het werk Doldrum – een verwijzing naar een windstil gebied in de Atlantische Oceaan dat zeilschepen dagen tot weken gevangen kan houden – verbindt de twee films. Het instrument wordt door de onhoorbaar lage geluidsfrequenties van de soundtracks van de films automatisch in beweging gebracht.

www.hauserwirth.com/artists/26/anri-sala

In 2014 reikte de internationale jury onder voorzitterschap van Benno Tempel (Gemeentemuseum Den Haag) The Vincent Award uit aan de Frans-Albanese kunstenaar Anri Sala (1974, Albanië). Naast Sala waren de kunstenaars Manfred Pernice (1963, Duitsland),... meer >

Deimantas Narkevičius werd in 2008 uitgeroepen tot winnaar van The Vincent Award. De internationale jury onder voorzitterschap van Gijs van Tuyl (Stedelijk Museum Amsterdam) nomineerde verder de kunstenaars Francis Alÿs (1959, België, woont en werkt in Mexico Stad en Londen), Peter Friedl (1960, Oostenrijk), Liam Gillick (1964, Verenigd Koninkrijk) en Rebecca Warren (1965, Verenigd Koninkrijk). Dat jaar werd ook een Publieksprijs toegekend aan Francis Alÿs. Peter Friedl besloot zich voortijdig terug te trekken.

Belangrijke onderwerpen in het werk van Deimantas Narkevicius zijn geschiedenis, geheugen en moderniteit. De jury roemt de betekenis van zijn werk voor de actuele kunst en het intellectuele debat van onze tijd. De jury beschouwt hem als een belangrijke persoonlijkheid, die een sterke impuls geeft aan het culturele leven in zijn geboorteland Litouwen. Daarnaast signaleert de jury dat zijn invloed veel verder strekt: Narkevicius laat zien dat een begrip van de hedendaagse politiek-sociale situatie in Europa alleen mogelijk is als we ook opnieuw naar het verleden kijken. Voor de tentoonstelling maakte hij de film The Dud Effect: een zeer gelaagde film over politiek en oorlog. Ook toonde hij de film The Head waarin thema’s als kunstgeschiedenis en ideologie en de rol van kunst in het verleden aan de orde komt.

www.gbagency.fr/en/46/Deimantas-Narkevicius/

Deimantas Narkevičius werd in 2008 uitgeroepen tot winnaar van The Vincent Award. De internationale jury onder voorzitterschap van Gijs van Tuyl (Stedelijk Museum Amsterdam) nomineerde verder de kunstenaars Francis Alÿs (1959, België, woont en werkt... meer >

In 2006 nomineerde de internationale jury onder voorzitterschap van Gijs van Tuyl (Stedelijk Museum Amsterdam) de kunstenaars Urs Fischer (1973, Zwitserland), Andrei Monastyrski (1949, Rusland), Dan Perjovschi (1961, Roemenië), Wilhelm Sasnal (1972, Polen) en Cerith Wyn Evans (1958, Verenigd Koninkrijk) voor The Vincent Award. Het werk van deze kunstenaars was een half jaar te zien in de tentoonstelling The Vincent 2006 in het Stedelijk Museum. De prijs werd uiteindelijk uitgereikt aan Wilhelm Sasnal.

Wilhelm Sasnal maakt films en schilderijen en neemt daarbij onderwerpen met een quasi onbetekenende inhoud als uitgangspunt. Zijn vrouw die een sigaret rookt, de directeur van een fabriek uit zijn woonplaats of een gebouw dat alleen een historische betekenis heeft voor de plaatselijke omgeving. Hij brengt geen specifieke wereldgebeurtenissen in beeld, maar eerder details uit een groter archief dat nauwelijks een context verraadt. Hiermee dwingt hij de toeschouwer tot nauwkeurig waarnemen en zonder vooroordeel interpreteren. Voor de tentoonstelling The Vincent 2006 maakte Wilhelm Sasnal drie nieuwe films, waarvan The River (2006) in het Stedelijk Museum CS in première ging.

www.hauserwirth.com/artists/27/wilhelm-sasnal/biography/

In 2006 nomineerde de internationale jury onder voorzitterschap van Gijs van Tuyl (Stedelijk Museum Amsterdam) de kunstenaars Urs Fischer (1973, Zwitserland), Andrei Monastyrski (1949, Rusland), Dan Perjovschi (1961, Roemenië), Wilhelm Sasnal (1972, Polen) en Cerith... meer >

In 2004 koos de internationale jury onder voorzitterschap van Kasper König (o.a. Museum Ludwig, Keulen) er voor om de shortlist van kunstenaars niet bekend te maken; en alleen de winnaar te belonen met de prijs en een solotentoonstelling. The Vincent Award 2004 werd uitgereikt aan de Poolse kunstenaar Pawel Althamer (Warschau, 1967).

Althamer combineert in zijn werk traditionele sculptuur, videowerk en radicale performance. Voor zijn performances werkt hij soms met acteurs, soms met ‘buitenstaanders’ in de samenleving: zwervers, alcoholisten of kinderen. Zijn werk is geëngageerd, maar leidt niet tot zwaarmoedigheid en veel eerder tot luchtige en humoristische werken. De jury uitte zijn bewondering voor Althamers “zorgvuldige en economische wijze van kunst maken, zijn bijzondere, bijna negentiende-eeuwse techniek en de psychologische benadering van consumentengedrag”. De toonstelling Pawel Althamer The Vincent 2004 bestond uit sculpturen, performances en videowerk. Meest opvallende element was de workshop die hij in het kader van de tentoonstelling organiseerde en vastlegde op video. Hij nodigde tien jongens van 14 of 15 jaar oud, wonend in de grauwe buitenwijken van Warschau, uit voor een verblijf in ‘het paradijs’ Maastricht. Deze jongens voorzagen de bovenzaal van het Bonnefantenmuseum van graffiti in het Pools en Engels.

In 2004 koos de internationale jury onder voorzitterschap van Kasper König (o.a. Museum Ludwig, Keulen) er voor om de shortlist van kunstenaars niet bekend te maken; en alleen de winnaar te belonen met de prijs... meer >

De internationale jury onder voorzitterschap van Harald Szeemann (o.a. Berner Kunsthalle en Venice Biennale) besloot in 2002 niet de shortlist, maar alleen de winnaar van The Vincent Award bekend te maken. De prijs werd uiteindelijk toegekend aan de Duitse schilder Neo Rauch (Leipzig 1960). Rauch kreeg vervolgens een solotentoonstelling in het Bonnefontenmuseum in Maastricht.

Rauchs werk, diep verankerd in de traditie van het Duits Realisme, bestaat uit industriële landschappen, gebeurtenissen uit het dagelijks leven, op het doek gebracht als versteende scènes uit een film of losse plaatjes uit een stripverhaal. De jury liet zich overtuigen door de “hallucinerende sfeer van de archetypische menselijke figuren en desolate utopische locaties. Verleidelijk, prikkelend, maar toch afstandelijk dwingt het werk de kijker tot een nauwkeurige beschouwing.” Neo Rauch toonde in de tentoonstelling ruim zestig van zijn werken, gemaakt tussen 1993 en 2000. Ook presenteerde hij de tentoonstelling Rauch’s favorieten: Mosaik – Blake & Mortimer – Eightball met werk van Rauchs favoriete striptekenaars.
www.davidzwirner.com/artists/neo-rauch/

De internationale jury onder voorzitterschap van Harald Szeemann (o.a. Berner Kunsthalle en Venice Biennale) besloot in 2002 niet de shortlist, maar alleen de winnaar van The Vincent Award bekend te maken. De prijs werd uiteindelijk... meer >

In 2000 nomineerde de internationale jury onder voorzitterschap van Sir Nicholas Serota (Tate) de kunstenaars Eija-Liisa Ahtila (Finland), Miroslaw Balka (Polen), Oladélé Ajiboyé Bamgboyé (Nigeria, woont en werkt in Londen), Carsten Höller (België, woont en werkt in Keulen), Pedro Cabrita Reis (Portugal) en Luc Tuymans (België). Het werk van deze kunstenaars was een half jaar lang te zien in de tentoonstelling The Vincent 2000 in het Bonnefantenmuseum in Maastricht. De Finse Eija-Liisa Ahtila werd de eerste winnaar van The Vincent Award.

De jury bekroonde Ahtila’s werk vanwege de “onderscheidende, nieuwe grammatica voor het bewegende beeld”; en “de extreme precisie waarmee zij het medium video gebruikt”. In de tentoonstelling The Vincent 2000 toonde Ahtila twee video’s, Anne, Aki & God (1998) en Today (1996/97). Haar werk houdt het midden tussen video-installatie en korte film, waarin kleine, menselijke drama’s zich ontvouwen. De observaties, emoties en fantasieën van haar karakters monteert Ahtila in parallelle verhaallijnen, die geen chronologische logica kennen. Hierdoor ontstaat een wereld tussen fantasie en werkelijkheid.
www.mariangoodman.com/artists/eija-liisa-ahtila/

In 2000 nomineerde de internationale jury onder voorzitterschap van Sir Nicholas Serota (Tate) de kunstenaars Eija-Liisa Ahtila (Finland), Miroslaw Balka (Polen), Oladélé Ajiboyé Bamgboyé (Nigeria, woont en werkt in Londen), Carsten Höller (België, woont en... meer >
Image Image Image
dummy